Fit naar de 100

← Fit naar de 10015 okt · 34 min

Nadenken over je levenseinde

Nadenken over je levenseinde15 okt34 min

De problematiek rond dementie en euthanasie kwam onlangs nog in het nieuws met een wetsvoorstel van de minister van justitie. Hierover en over zelf je levenseinde in handen nemen, had ik een gesprek met socioloog Luc Deliens, professor aan de VUB en een gerenommeerd expert levenseinde.

SHOWNOTES

Over sterven praten we liever niet. Toch is het een van de meest waardevolle gesprekken die je met de mensen om je heen kunt voeren. In deze aflevering van Fit naar de 100 gaan we in gesprek met prof. Luc Deliens, die zijn hele loopbaan onderzoek doet naar het levenseinde.

Hij legt uit wat je kan regelen en wat niet. Hij vertelt waarom een gesprek met je naasten méér waard is dan een papier in de lade, en waarom je er beter vroeg aan begint.

Luister mee en neem er gerust je partner, je kinderen of een goede vriend bij. Het is een goed begin voor een gesprek.

Wilsverklaring: wat kan en wat niet

Met een negatieve wilsverklaring leg je vast wat je niet wil, bijvoorbeeld geen reanimatie of geen bepaalde behandeling. Dat kan je afdwingen. Een positieve wilsverklaring, zoals "ik wil euthanasie" of "ik wil deze chemotherapie nog", kan je niet afdwingen, want een arts kan nooit gedwongen worden iets uit te voeren. De actuele wil van de patiënt staat bovendien altijd boven de wilsverklaring.

Waarom de zorgvolmacht belangrijker is

Volgens Deliens weten nog te weinig mensen dat je een zorgvolmacht kan opmaken. Daarin duid je aan wie samen met de artsen beslist als jij daar zelf niet meer toe in staat bent. Een wilsverklaring beschrijft één heel specifieke situatie, en in die precieze situatie kom je zelden terecht, zegt prof. Deliens. Een vertrouwenspersoon die weet wat jij zou willen en voldoende ruimte krijgt om te beslissen, is veel flexibeler. Daarom moet je dit goed bespreken. Zo leg je ook geen enorme druk op je kinderen op het moment dat het erop aankomt.

Een bekend misverstand

Veel mensen denken dat hun laatste wilsverklaringen in orde zijn omdat de huisarts ervan weet en ze geregistreerd zijn bij de gemeente. In de praktijk belt geen enkele arts naar het gemeentehuis om dat na te vragen. Juridisch is zo'n verklaring bindend, maar in de praktijk werkt ze vaak niet. De kern, zegt Deliens, is communicatie.

Gezondheidsvoorlichting voor het levenseinde