Verdwenen Toko's De Podcast

← Verdwenen Toko's De Podcast16 okt · 46 min

#24 Cafetaria de Paardeschuur: het Eierbalwalhalla

#24 Cafetaria de Paardeschuur: het Eierbalwalhalla16 okt46 min

<p>Een cafetaria vernoemd naar paarden die er nooit hebben gestaan. 🥚🍟</p><p>In aflevering 24 van Verdwenen Toko’s de Podcast voor het eerst twee gasten aan tafel én een live cooking show: Pamela en haar zoon Chris van cafetaria De Paardeschuur in de Korrewegwijk. Vanaf 1996 runden Pamela en haar man de buurtcafetaria die in heel Groningen bekend werd om de eierballen — 22 verschillende smaken, elke week een andere. Eind 2022 ging de deur dicht. Maar Pamela heeft er zes meegenomen, en die gaan vandaag de frituur in.</p><p>In deze aflevering:</p><ul><li>De naam verklaard: er hebben nooit paarden gestaan. De oorspronkelijke eigenaar was simpelweg gek op renpaarden en hing de muren vol met foto’s en halsters. Toen Pamela het pand overnam lag die hele collectie nog achterin een kast.</li><li>Hoe een negentienjarige Engelse in 1981 in Groningen belandde, en haar allereerste eierbal at in een automatiek in de Peperstraat — waar ze er een maakten door simpelweg een paar kroketten plat te drukken om een ei heen.</li><li>Het verschil tussen een eierbal en de Engelse Scotch egg, en waarom de echte Nederlandse eierbal vegetarisch is.</li><li>De Korrewegwijk in de jaren negentig: een ruigere buurt, een cafetaria die tot één uur ‘s nachts open was, gokkasten in de hoek, bier aan de tap en een hele gang vol kratten die mensen kwamen afhalen. Tot de supermarkten op zondag opengingen en dat afgelopen was.</li><li>De eierballenlijst: de Spaanse met chorizo (de onbetwiste klassieker, die vorig jaar nog een wedstrijd won), de asperge-eierbal waar mensen speciaal voor afreisden, de cheesy jalapeño die eigenlijk als Halloween-grap bedoeld was, de bacon, de Groninger metworst, de gado gado met eigengemaakte pindasaus en zelfs een Argentijnse met biefstuk en chimichurri toen Willem-Alexander en Máxima in Stad waren.</li><li>De mislukkingen: een Turkse-worstvariant die de prullenbak nooit uit kwam, een zalm-eierbal waar klanten beleefd nee tegen zeiden, en een gyros-eierbal die achteraf gewoon geen goede combinatie was.</li><li>Het vakmanschap: honderd eierballen per week, allemaal met de hand, nooit in te vriezen want dan wordt het ei rubberachtig. Plus de bekroonde broodje hamburger en die geheime speciaalsaus waar mensen bakjes vol van mee naar huis namen — en nog steeds om vragen op Facebook.</li><li>Waarom het ophield: Pamela’s man overleed in 2014, zij zette het alleen door, zes dagen per week en steeds langere uren. Tot een baksteen door de ruit de druppel was. In oktobe